ตำนานผีแม่ชี
ผีแม่ชีบอกเราถึงตำนานเมืองแห่งความสยดสยองที่เกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้วในยุคอาณานิคมของเม็กซิโก แต่ที่ยังคงมีผลบังคับใช้เพราะเหตุการณ์ที่บรรยายนำเสนอส่วนผสมของข้อมูลจริงและเท็จที่กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของใคร อ่านหรือฟังและสนับสนุนการแบ่งปัน
นอกจากนี้เรายังสามารถพูดได้ว่าความถูกต้องและความสนใจของสาธารณชนได้รับการเก็บรักษาไว้เนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่าโครงเรื่องได้รับการถ่ายทอดโดยประเพณีปากเปล่าที่มีอยู่ในเมืองเพิ่มรายละเอียดที่น่าสนใจและอยากรู้อยากเห็นซึ่งอนุญาตให้มีชัยเหนือเวลา มากจนเป็นส่วนหนึ่งของนิทานพื้นบ้านของเม็กซิโกซึ่งเป็นประเทศที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้น ในตำนานอียิปต์ เราพบโครงเรื่องที่คล้ายกัน
ตำนานผีแม่ชีนี้บอกเราว่าเมื่อศตวรรษที่สิบหกผ่านไปในนิวสเปนซึ่งเป็นชื่อที่รับบัพติสมาของภูมิภาคที่เม็กซิโกซิตี้ในเวลาต่อมา พี่น้องอาบีลาสามคนอาศัยอยู่ในสหภาพครอบครัวที่กลมกลืนกัน
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ Alfonso, Gil และMaría Ávila ซึ่งอาศัยอยู่เฉพาะที่จุดตัดของถนนในอาร์เจนตินาและกัวเตมาลาดังที่ทราบกันในปัจจุบัน ในใจกลางศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเม็กซิโก ซึ่งอย่างที่เราทราบคือจุดเริ่มต้น การพัฒนาเมืองหลวงของเม็กซิโก
พวกเขาอยู่ในสิ่งที่เรียกว่าครอบครัวที่มั่งคั่งในสมัยนั้นซึ่งบอกเป็นนัยว่าตนมีฐานะทางสังคมที่ดีและมีศักดิ์ศรีฐานะทางเศรษฐกิจที่มั่นคงมีทรัพยากรทางการเงินที่ดีและบางคนกล่าวว่าพวกเขามีอิทธิพลในหน่วยงานของรัฐบางแห่งที่พวกเขาให้สิทธิพิเศษ กับเขาในธุรกรรมคี่
นอกจากนี้ยังสามารถเสริมด้วยว่าเนื่องจากตำแหน่งทางสังคมนี้พวกเขาโดยทั่วไปไม่เกี่ยวข้องกับคนที่ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันซึ่งบางทีอาจจะพูดเพียงเพื่ออวด ตำนานเซลติก บอกเฟรมนอกจากนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาของความไม่เท่าเทียมกันทางสังคม
Alfonso และ Gil ต่างอายุมากกว่า María ดูแลเอาใจใส่และให้การศึกษาและพยายามสร้างอนาคตที่มั่นคงให้กับเธอด้วยการแต่งงานกับผู้ชายที่สามารถดูแลเธอให้อยู่ในสภาพเดิมหรือดีกว่าที่พวกเขาได้จัดเตรียมไว้สำหรับเธอ
มาเรียเป็นหญิงสาวที่สง่างาม อ่อนหวาน และมีมารยาทดี ซึ่งทุกคนรอบตัวเธอรู้จัก แต่เธอก็ดูไร้เดียงสามากในแง่ของบุคลิกลักษณะ และเธอเชื่อใจทุกคนที่เข้าหาเธอมากเกินไป แน่นอนว่าสิ่งนี้นำสถานการณ์ที่ไม่น่าพอใจมาให้เธอ แต่ด้วยสาระสำคัญของเธอ เธอจึงมอบความไว้วางใจให้กับคนที่ต้องการเธอเสมอ
ความโลภ
ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมของครอบครัว ลูกครึ่งที่ถ่อมตัวซึ่งมีนามสกุลว่าอูร์รูเตียซึ่งมีต้นกำเนิดที่ไม่แน่นอนอยู่ที่บริการของพวกเขา ซึ่งทำหน้าที่เป็นลูกจ้างของอาบีลา ให้ยืมงานของพวกเขาทั้งที่บ้านและในงานมอบหมายที่เขาต้องทำ เมือง. เขาเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานมากเกินไป ต้องการทำกำไรด้วยความพยายามเพียงเล็กน้อยเสมอ
Urrutia เห็นว่า María เป็นทายาทที่น่าพึงใจและโตพอที่จะมีความสัมพันธ์ที่โรแมนติกอย่างเป็นทางการ ดังนั้นเขาจึงต้องการใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นั้น เนื่องจากมาเรียเป็นคนตรงไปตรงมาและไม่มีประสบการณ์ ลูกครึ่งที่สนใจจึงพยายามสร้างความประทับใจให้เธอและเริ่มแกล้งทำเป็นว่าเธอ แสวงหาโชคลาภและเชื้อสายซึ่งเป็นความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่สุดของเขา โดยต้องแลกกับชีวิตสมรสกับหญิงสาวผู้มีชื่อเสียง
มาเรียไม่ค่อยมีประสบการณ์ในศิลปะแห่งความรักเหล่านั้นหลังจากที่ Urrutia ตกหลุมรักเธอเขาเสนอให้เธอซึ่งเธอยอมรับในทันทีขณะที่เธอตกหลุมรักอย่างสุดซึ้งและเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อความรักของเธอ
โครงการที่ Urrutia พิจารณาร่วมกับ María กำลังดำเนินไปด้วยดี และเขาหวังเพียงว่าจะแต่งงานกับเธอเพื่อที่โชคลาภของเขาจะตกไปอยู่ในมือของเขา
อย่างไรก็ตาม วันหนึ่งเมื่อเขาอยู่ในโรงเตี๊ยมที่เขาไปกับเพื่อน ๆ เสมอ หลังจากดื่มไปนิดหน่อย เขาเริ่มสันนิษฐานว่าเขามีมาเรียอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา และด้วยเหตุนี้ ในไม่ช้าเขาก็จะเป็นคนมั่งคั่งมาก นอกจากนี้ เขายังกล้าเยาะเย้ยเธอด้วยการตะโกนว่าเธอเป็นคนโง่ที่ไร้เดียงสา ซึ่งสามารถถูกหลอกได้ง่ายและยังคงสนุกกับชีวิต ผู้หญิง และความรื่นเริงต่อไป
การเยาะเย้ยดังกล่าวแพร่กระจายไปทั่วทั้งภูมิภาคและได้รับความสนใจจากอัลฟองโซและกิล พี่น้องของมาเรียผู้ซึ่งอารมณ์เสียอย่างมากพร้อมที่จะคัดค้านเรื่องนี้
พวกเขาต่อต้านเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ดังกล่าวอย่างรุนแรงและมาเรียยังคงเกี่ยวข้องกับเออร์รูเทียซึ่งแน่นอนว่าทำให้เกิดการถกเถียงกันความขัดแย้งและความขัดแย้งระหว่างพี่น้องซึ่งทำให้มาเรียต้องแยกตัวออกจากพวกเขา
Alfonso และ Gil พยายามหาหนทางที่เป็นไปได้ทั้งหมดเพื่อที่ María และ Urrutia จะไม่ได้พบกันอีกและหลีกเลี่ยงการแต่งงาน ดังนั้นในตอนแรกพวกเขาจึงไล่ลูกครึ่งที่เย่อหยิ่งออกทันทีจากนั้นพวกเขาก็บ่นและดูถูกเขาที่ไม่เคารพน้องสาวของเขาและในที่สุดพวกเขาก็ห้ามไม่ให้เขาเห็นเธอซึ่งทำให้ชายคนนั้นมีพระคุณมากเพราะเขาอวดว่าเธอรัก เขาคลั่งไคล้ที่เขาควบคุมเธอและในไม่ช้าเขาจะเป็นหนึ่งในเจ้าของธุรกิจของพวกเขาทันทีที่พวกเขาแต่งงาน
พี่น้องต้องยอมรับว่าเป็นครั้งแรกที่มาเรียมีความรักอย่างมากและถ้าเธอไม่สามารถให้พี่น้องของเธออนุมัติการหมั้นและงานแต่งงานของเธอได้ เธอก็สามารถทำความโง่เขลาในการวิ่งหนีไปกับอันธพาลคนนั้นได้
กิลเมื่อตระหนักถึงอันตรายที่มาเรียอยู่ในนั้น อยากจะดวลกับลูกครึ่งที่ชั่วร้ายและฆ่าเขา แต่อัลฟองโซได้ก้าวไปข้างหน้าและคิดอยู่แล้วว่าจะกำจัดพวกอันธพาลได้อย่างไร โดยที่พี่ชายของเขาไม่ได้เปื้อนเลือดจากการฆ่าคนร้ายคนนั้น
ระหว่างทั้งสองพวกเขาตกลงที่จะเสนอเงินจำนวนมากให้กับ Urrutia ซึ่งเขาไม่สามารถดูถูกได้ทำให้เป็นเงื่อนไขที่เขาต้องออกจากเมืองไปตลอดกาลเพราะด้วยเงินนั้นเขาสามารถตั้งถิ่นฐานได้ทุกที่และเริ่มต้นธุรกิจที่ดีที่จะช่วยให้เขามีชีวิตอยู่ กันยาวๆ. อากาศดี
ตอนแรกจอมวายร้ายลูกครึ่งปฏิเสธเพราะมันทำให้แผนการทั้งหมดของเขาเสียไปในการเป็นคนมั่งคั่งอยู่ในระดับสูงและเป็นคนที่มีบรรพบุรุษ แต่ผลรวมที่เสนอโดยพี่น้องนั้นทำให้คนโกงตกลงที่จะออกจากเมือง เมือง และย้ายไปเวรากรูซ
ในลักษณะที่เขาออกจากเมืองโดยไม่ได้ให้เหตุผลหรือคำอธิบายใด ๆ แก่มาเรียซึ่งแน่นอนว่าทำให้เธอตกต่ำอย่างลึกล้ำเอาความแข็งแกร่งและความกล้าหาญของเธอไปทำอะไรก็ตามสภาพที่เธอไม่สามารถกู้คืนได้ เวลาดี เวลาสำหรับความทุกข์ยากใหญ่ที่ครอบงำเธอ
มารีญารอมาสองปีแล้ว โดยไม่ได้รับการสนับสนุนให้อยากเกี่ยวข้องกับใครเลย เธอเพียงแต่คร่ำครวญถึงการขาดความรัก จนพี่น้องของเธอรู้สึกหดหู่ใจเมื่อเห็นเธอแบบนี้ต้องการจะแก้ไขสถานการณ์นั้น
การหลอกลวง
เพื่อช่วยน้องสาวของเธอบรรเทาความเศร้าโศกพวกเขาตัดสินใจว่าเป็นการดีที่สุดสำหรับเธอที่จะเข้าไปใน Old Convent of La Concepción ซึ่งสร้างขึ้นครั้งแรกในเมืองในใจกลางเมืองซึ่งได้รับชื่อเสียงในการรับเป็นสามเณรไปแล้วเท่านั้น ให้กับลูกสาวหรือญาติของผู้พิชิตชาวสเปน
เพื่อโน้มน้าวให้เธอรู้ว่าเธอเข้ามาในคอนแวนต์เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีทางร่างกายและอารมณ์และเป็นการดีที่สุดสำหรับเธอที่จะเป็นภิกษุณี พี่น้องหลอกเธอโดยบอกว่าพวกเขาได้เรียนรู้จากแหล่งที่แท้จริงที่ Urrutia มี ตายไปก็เลยไม่คุ้ม รอก่อน เพราะจะไม่ได้ดูอีก
ด้วยเหตุผลนี้ มาเรียจึงตกลงที่จะเข้าไปในคอนแวนต์โดยไม่มีเหตุผลอื่นใดที่จะอาศัยอยู่ที่บ้านต่อ ซึ่งเธอได้อุทิศร่างกายและจิตวิญญาณให้กับพระเจ้าและการอธิษฐาน การแสวงหาการอธิษฐานและการอธิษฐานจะช่วยบรรเทาความเศร้าโศกของเธอ
อย่างไรก็ตาม ในตอนกลางคืนเธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ เธอจึงยอมเสียน้ำตาและความทรงจำเกี่ยวกับคนรักของเธอ โดยลืมเรื่องพระเจ้าไปอย่างสิ้นเชิง
จนถึงวันที่คนใช้คนหนึ่งของเธอซึ่งมาเอาอาหารมาให้เธอได้รู้ความจริงเกี่ยวกับข้อตกลงสกปรกที่พี่น้องของเธอและเออร์รูเทียทำกัน เขารู้ว่าในขณะนั้นเขาไม่เพียงแต่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ยังแต่งงานและกลับมายังเมืองเพื่อแบล็กเมล์พี่น้องของเขาเพื่อเรียกร้องเงินจากพวกเขาเพิ่ม เขายังรู้ด้วยว่าข้อตกลงที่วิปริตเกิดขึ้นระหว่างพวกเขากับความรู้สึกต่ำต้อยของลูกครึ่งที่น่าอับอายและการหลอกลวงของพี่น้องของเขา
แต่สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดคือการทรยศต่อคนที่เธอรักมากและไม่เคยตอบแทนอย่างจริงใจ เพราะเธอไม่เคยพยายามค้นหาเธอเลยแม้แต่น้อย เรื่องนี้จบลงด้วยการทำลายหัวใจของมาเรีย ความผิดหวังที่ทำให้เธอตัดสินใจฆ่าตัวตายอย่างยากลำบากและน่ากลัว เนื่องจากความรักของเธอแข็งแกร่งกว่าศาสนา
เมื่อต้องการทำเช่นนี้ เขารอเวลาพลบค่ำ มองหาวงล้อม ไปที่ลานของคอนแวนต์ ใกล้น้ำพุที่มีต้นพีชอยู่ เขาคุกเข่าด้วยไม้กางเขนในมือและอธิษฐานต่อพระเจ้าสักครู่เพื่อขอการอภัยในสิ่งที่เขากำลังจะกระทำ
เขาผูกเชือกไว้รอบคอ ปีนขึ้นไปบนกิ่งไม้สูง ผูกปลายอีกข้างหนึ่งกับกิ่งไม้ ยกย่องตัวเองต่อพระเจ้าอีกครั้ง แล้วหย่อนลงไปในความว่างเปล่า เท้าของเขากระทบขอบน้ำพุอย่างแรง และร่างกายของเขาแกว่งไปมาครู่หนึ่งราวกับลูกตุ้มที่เปราะบางซึ่งเคลื่อนไปตามลม จนกระทั่งมันหยุดนิ่งสนิทและไร้ชีวิตชีวา
มันถูกห้อยลงมาจากต้นไม้ตลอดทั้งคืนจนกระทั่งในตอนเช้า มันถูกพบโดยภิกษุณีสองคนที่รับผิดชอบในการเก็บน้ำจากน้ำพุเพื่อนำไปที่ครัว พวกเขาตกใจกับสิ่งที่เห็นจึงออกไปตักเตือนเจ้าอาวาสของคอนแวนต์
พวกเขารีบลดร่างของมาเรีย ซึ่งถูกฝังในช่วงบ่ายวันนั้นในสุสานของคอนแวนต์ในวันเดียวกันนั้น
ลักษณะที่ปรากฏ
หนึ่งเดือนหลังจากการเสียชีวิตของแมรี่ สามเณรคนหนึ่งออกไปที่ลานเพื่อเก็บน้ำ และเมื่อเธอไปถึงน้ำพุ เธอเห็นเงาสะท้อนของแม่ชีที่ห้อยลงมาจากต้นพีชที่แกว่งไกวในสายลม
ตามเรื่องราว สามเณรสามารถชื่นชมที่ดวงตาของเธอโป่งออกมาจากเบ้าตา และยิ่งไปกว่านั้น ลิ้นของเธอห้อยจากปากที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่งด้วยริมฝีปากสีขาว
ตั้งแต่นั้นมา วิญญาณของภิกษุณีก็เริ่มปรากฏตัวขึ้นที่นั่นทุกคืน และหลายครั้งที่ใบหน้าหรือร่างของเธอที่โยกไปมาบนต้นไม้สามารถสะท้อนให้เห็นในน้ำในสระได้ ทุกครั้งที่สามเณรหรือภิกษุณีคนใดคนหนึ่งไปที่นั่น
ด้วยเหตุนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงความหวาดกลัวและการนินทาในหมู่ภิกษุณี ห้ามมิให้คนใดคนหนึ่งออกจากสวนทันทีที่กลางคืนเริ่มตก จนกว่าน้ำพุและต้นพีชจะถูกลบออก
ตามตำนาน การปรากฏตัวของผีแม่ชีเหล่านี้เกิดขึ้นเป็นเวลาหลายปี ตามรายงานเหตุการณ์ที่คอนแวนต์เก็บไว้
คืนแล้วคืนเล่า
ผีของมาเรีย อาบีลาที่ห้อยจากลูกพีชได้ปรากฏตัวต่อหน้าภิกษุณีแต่ละคน ซึ่งเริ่มเป็นสาเหตุของความตื่นตระหนก และไม่ว่าจะมีคนมาถวายสักการะมากน้อยเพียงใด การสวดอ้อนวอน การจ่ายเงินบำเหน็จรุนแรง และใช้ผ้ากระสอบในหมู่พวกเขา หรือเสื้อคลุมที่ทำด้วยผ้าหยาบมากหรือขนของสัตว์ซึ่งทำให้เกิดอาการคันและเจ็บมากที่ผิวหนัง เป็นการประณามตนเองซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่า "ผ้ากระสอบเป่า" เพื่อขอขมานั้นไม่มี ใช้เพื่อขับไล่รูปลักษณ์อันมืดมนของภิกษุณีและย้ายออกจากคอนแวนต์
ตำนานเล่าว่าเนื่องจากมาเรียไม่สามารถทนอยู่ได้โดยปราศจากคนรักและเพราะความผิดหวังในความรักของเธอ ผีของเธอก็เริ่มเร่ร่อนไปทุกคืนเพื่อตามหาเออร์รูเทียและทำให้เขาชดใช้สำหรับการทรยศและความอกหักของเขา
กระทั่งวันหนึ่ง เมื่อปรากฏว่าสิ้นพระชนม์ มีคนพูดว่านางได้ฆ่าเขาเสีย เพื่อจะได้มีเขาอยู่กับนางตลอดไป แม้ว่าจะอยู่ในภพหน้าก็ตาม
ตำนานยังรายงานด้วยว่าผีของภิกษุณีต้องการแก้แค้นพี่น้องของเธอที่หลอกลวงซึ่งเธอเป็นวัตถุ เรื่องนี้ได้รับการชี้ให้เห็นแล้วเพราะว่าในเวลาต่อมาโชคร้ายมาถึงพวกเขาเมื่อพวกเขามีส่วนร่วมในการประท้วงที่นำโดย Don Martín Cortés ซึ่งเป็นบุตรชายของผู้พิชิต Hernán Cortés เนื่องจากข้อกล่าวหานี้ พวกเขาจึงถูกคุมขัง พยายาม และถูกตัดสินประหารชีวิต
ดังนั้น ในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1566 พี่น้องของเขาจึงถูกเยาะเย้ยถากถาง ทุบตี และถูกตัดศีรษะในเวลาต่อมา นอกจากนี้พวกเขาทำลายบ้านของเขาและที่ดินของเขาถูกหว่านด้วยเกลือตามคำสั่งของราชสำนักเพื่อให้ไร้ประโยชน์อย่างสมบูรณ์
